Twee Goudologen op één kussen.….

Sinds acht jaar kent Gouda de cur­sus Goudolo­gie, geor­gan­iseerd door het His­torisch Plat­form. Naar voor­beeld van Den Bosch (‘Boss­chlo­gie’) kri­j­gen de deel­ne­mers daar­bij op twaalf zater­dagocht­en­den een intro­duc­tie in duizend jaar stads­geschiede­nis. Daar­bij komen alle mogelijke aspecten aan de orde in lessen, ver­zorgd door ken­ners van de Goudse geschiede­nis, die naam gemaakt hebben met pub­li­caties en lezin­gen. De lessen wor­den op diverse his­torische locaties in de stad gegeven, zoals in het oude Weeshuis, het streekarchief, de Sint-Janskerk, de Jeruza­lemkapel en in de Oud-Katholieke Kerk. Tot eind vorig jaar was ook het mid­deleeuwse stad­huis een belan­grijke pleis­ter­plaats voor de cur­sis­ten, maar dit mon­u­ment is inmid­dels door de gemeente ver­hu­urd aan een par­ti­c­ulier. Voor­dat de deel­ne­mers zich gediplomeerd Goudoloog mogen noe­men, dienen zij tij­dens de twaalfde bijeenkomst zelfs nog een heus exa­men af te leggen.

Na al die jaren alleen de les over de religieuze geschiede­nis van Gouda te hebben ver­zorgd, vond ik het de hoog­ste tijd om zelf ook het diploma te behalen — of liever — eens DSC06025te horen wat de andere docen­ten zoal vertelden over de geschiede­nis van deze stad. Mijn Alles vond dat zij hier zeker niet bij achter kon bli­jven en meldde zich ook aan als deel­ne­mer. Zo wer­den de weekein­den van de afgelopen drie — koude — maan­den in huize Abels gro­ten­deels beheerst door deel­name aan de cur­sus, gesprekken over de lesstof en een allengs groeiende span­ning over het exa­men.  Ik had mij voorgenomen het hele tra­ject te door­lopen en daar hoort nu een­maal ook de eind­toets bij. Mijn rep­u­tatie als his­tori­cus stond daar­door natu­urlijk wel enigszins op het spel, want het zou mij toch niet gebeuren dat ik lager zou scoren dan andere cur­sis­ten, laat staan dan mijn Alles. Omge­keerd wilde zij ook weer niet onder doen voor mij, dus van­daag was de span­ning te sni­j­den toen wij de ogen open­den met het besef dat het D-Day was. Voor de zek­er­heid wer­den nog even wat jaar­tallen geoe­fend, waar­bij wij ons keer op keer troost­ten met de gedachte dat er nog nooit iemand was gezakt. Maar toch.… De score kon rep­u­taties breken, Alles onder druk zetten of jaren­lang vol­doende stof bieden voor sinterklaassurprises.

Een grote oplucht­ing maakte zich meester van de 27 verza­melde aspirant-Goudologen, toen de laat­ste vraag was gesteld. Toen werd ook duidelijk dat liefde voor de Goudse geschiedenis­sen de groep in twaalf zater­da­gen steeds dichter bij elkaar had gebracht. Zelfs nu vri­jwel geen his­torische gebeurte­nis in de stad meer onbe­spro­ken was gebleven, over­heer­ste de spijt dat de cur­sus ten einde was. Gelukkig zijn er echter ook nog verdiepingscur­sussen, Goudolo­gie II. Die zijn echter alleen toe­ganke­lijk voor gediplomeerde Goudolo­gen, waar­van er vanaf van­daag twee in één huis wonen. Het aan­tal fouten dat zij maak­ten in hun exa­men? Dat bli­jft een goed bewaard bedgeheim.

 

Dit bericht is geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.